امروز تولد منه

من ٢۶ ساله شدم

شبی پاییزی

اشکی چکید بر زمین

اشکی از چشمانی کوچک

شب تمام شد و آنروز بود که برای اولین بار صبحی می دیدم

هر چند تصویری نیست

حال سالها گذشته و سالی بر سالهای زندگیم افزوده می شود

می شنوم از همه سو می گویند

تولدت مبارک

از همه شما دوستای عزیزم بابت تبریکای قشنگتون تشکر می کنم و برای تک تکتون بهترینها رو آرزو دارم

  موفق و موید باشید .

      تا بر خیال گونه هات

                 رد غریب بوسه بنشانم و

                        -عریان عریان-

  به معاشقه ی روح بارانی ات بنشینم٬ تا

                                     بشورانی ام ٬

                                         بشعرانی ام .

***

قلبم پرنده ی توست ٬

      تا شکوفه های لبخندت باز ...

                      که بی تو پاییز متواترم ...

***

    من اعجاز شدید عشقم ٬

          خدا تنها در سوره ی -مریم -اتفاق

                                                  اف

                                                   تا

                                                   د.

***

  یک استکان خلسه کافیست٬

   تا لبریز خیام باشم .

 تا دستانت را  ب لا- فاصله ...

  تا درد مرگ را فراموش کنم .

                      تا آهت را بکشم .

    تا زخمهایم را در نشریه های محلی شماره کنم ...

               تا در اقیانوس عشقت  مدی -ترانه  بخوانم .

***

 تو خوابیده ای و عشق بیدار است ٬

                      وقتی شمار گریه هام را ندارم و

         در کیف پولم

                  لبخند بی حساب شما جاریست ...

     وقتی دلم پریشان و

موهای سفیدم٬

                 یکی

                       یکی

                              سبز می شوند.

***

       با این همه

      باید تندیس ریشت را

                           زیبا تر بتراشی ٬

وقتی کلاغها٬

                  از تشییع پیکر من٬

                                       باز می گردند ...

سینه تو پرنیان خواب من

      دست های تو آلاچیق نیاز من

         بیا آغوش من

             اینجا دشت تشنگیست

                جرعه ای میهمانم کن

                       به لب هایت که همنشین سادگیست

نمی دانی  !

      دست های خسته ام

          چقدر تشنه ی یک قول صمیمیست

   بیا کنارم بنشین

          سری بر شانه هایم بگذار

                   که سالهاست

                        رهگذر بی کسی ست

                تویی تنها شاهین آسمان من

                خالی مباد یک دم آسمان

                از شاهین بی همتای من

/ انتظار /

شب است ومن / بیدارم /

آسمان ابری است

وماه....... 

از پنجره اطاقم

قابی برای آسمان ساخته ام و.......

در سکوت نگاه تو پرواز کردم

در غربت و تنهایی دل سفر آغاز کردم

و تو ای شیرین من ای یار پری چهره ی زیبا

با تو در خلوت شب کنج قفس راز کردم
و این انتهای جاده ی عشق

بنام خدا نامه ات را باز کردم

می خوانی ام؟ ”

چشمهای گرم تو،

دستهای سبز شعر و

دستهای سرد من را

می زند پیوند

آفتاب از پشت چشم ابر می خندد

شعر،

با شوقی نهان آهسته می خواند :

با من از سبزی بگو ، از عشق از لبخند

در هوای ابری اسفند …

…

آمده ام تا بار دیگر سلام بگویم به عابران کوچه های آبانی ام ،

سلامی به بلندای عشق و به زیبائی آبان …

•

” در هوای تو ”

در صبورترین صبح ها ، در سپید ترین روزها

و در آسمانی ترین لحظه های بی قراری هایم قدم بر کوچه های آبانی می گذاری

پرندگان بهشتی نشسته بر شاخه های شعرم

به قد قامت نگاهت

سجده می کنند …

•

” واژه هایی در قفس بی تاب پرواز … ”

رد پای عشق در آغاز و پایان بهار

دل دل ِ دلشوره های آسمانی بی قرار

حال و روز لحظه هایم قصه ی تکرار هاست

انتظار و انتظار و انتظار و انتظار …

•

” دوستت دارم را با من بسیار بگو ”

بی بهانه به کوچه های آبانی ام قدم گذاشتی تا پس از آمدنت عطر لبخند هایم در هوای کوچه هایم بپیچد ،

عطر نگاهت ، بوی صدایت و شمیم مهربانی ات را به چارسوی دلم بیاویز ،

بگذار تمام خانه ی دلم بوی تو را بگیرد

… بوی مهربانی ات را …

برای چشم زخم ندیدن عشق مان اسپند دود می کنم در هوای ابری اسفند …

• خواب دریا دیده ام شاید که تعبیرش تویی … •

تا بهانه ای برای سلامی … بدرود